Vakantie noemen ze dat dan. Alle die drukte rond Allerheiligen, grafstenen afwassen bloemen gaan plaatsen van hut naar haar snorren om toch maar alles een beetje netjes te krijgen, je zou het voor minder aan je hart krijgen. Maar het is ons toch weer maar gelukt en iedereen tevreden. Jammer genoeg voor één keer mijn fototoestel niet bij dus ..... .
Eventjes stilstaan in deze dagen en een beetje nadenken kan zeker geen kwaad. Wie je zo al allemaal tegenkomt op dat kerkhof, je hebt er geen idee van. Als je al 56 bent zoals ik, sta je er verstomd van wie van je leeftijdsgenoten je al overleefd hebt. Je mag er niet aan denken. Stilaan bevangt me dan zo'n gevoel van : "ik moet hier weg , of anders houden ze me hier nog " maar toch nog eventjes goedendag zeggen aan al die onmisbaren. Weer maak ik dan de belofte om eens meer langs te komen, om eens meer stil te staan , om eens meer te genieten van de simpele dingen.
Tussen door toch eventjes er een half dagske tussenuit geknepen. Gaan wandelen aan de Achelse kluis. Neen geen trappist gaan drinken, alleen wandelen en paddestoelen zoeken. Niet om ze mee te nemen en op te eten , neen gewoon om ze te fotograferen zodat ze in de klas kunnen gebruikt worden. En er waren mooie exemplaren bij .

Tussen alle blije en droeve herinneringen door mogen we ons bomma niet vergeten. PROFICIAT met je 80ste verjaardag.

1 november is nu ook geen dag om dit uitbundig te vieren, maar we hebben toch weer allemaal genoten van ons jaarlijks etentje. Bedankt en doe er nog maar een jaartje of 20 bij.